Normalizacja to nadawanie rzeczom porządku. Można – posługując się ścisłą definicją – powiedzieć, że to działalność zmierzająca do uzyskania optymalnego, w danych okolicznościach, stopnia uporządkowania w określonym zakresie, poprzez ustalanie postanowień przeznaczonych do powszechnego i wielokrotnego stosowania, dotyczących istniejących lub mogących wystąpić problemów (ustawa o normalizacji z 12 września 2002 r. z późn. zm.). To sztuka jednania wielości. Normalizacja ma ogromny wpływ na każdą sferę naszego życia. Uczestnikami normalizacji są eksperci techniczni, użytkownicy norm i konsumenci. Normalizacja dostarcza producentom, usługodawcom oraz konsumentom uniwersalnych i ogólnodostępnych narzędzi, jakimi są normy.

Stosowanie norm, czyli dokumentów przyjętych na zasadzie konsensu i zatwierdzonych przez upoważnioną jednostkę organizacyjną, zawierających zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników jest dobrowolne. Dobrowolność daje możliwość wykorzystania zawartych w normie rozwiązań, przy równoczesnej swobodzie podejmowania decyzji – czy i jak z tych rozwiązań korzystać.

Osiąganie korzyści z normalizacji wymaga inwestowania w normalizację. Tylko bezpośredni udział w pracach normalizacyjnych umożliwia pozyskanie odpowiednio wcześnie informacji o przewidywanych zmianach, poszerza możliwości oddziaływania, obrony własnych interesów i nie tylko.